heim
til baka

Sókrates (470-399)

•    žekktu sjįlfan žig

•    Hvaš er . . .? spurningar

•    Mašur Xanžippu

•    ljótur

•    lęrifašir Platons

•    skrifaši aldrei neitt sjįlfur

•    Įkęršur og fyrir aš spilla ęskulżš Aženu

•    dęmdur til dauša

Ašferš Sókratesar

Sókrates spyr višmęlanda sinn

    Hvaš er  x ?

Višmęlandinn telur upp dęmi um x

Sókrates heimtar skilgreiningu į x, hvaš er x ķ sjįlfu sér?

Višmęlandi reynir aš setja fram skilgreiningu

Sókrates hrekur skilgreininguna meš žvķ aš benda į mótsagnir sem hśn leiši af sér

Samręšan endar įn žess aš nišurstaša hafi fengist um hvaš x er ķ sjįlfu sér

 

 

Žverstęšur Sókratesar

Enginn gerir viljandi rangt

      mašur breytir alltaf meš eigin hagsmuni ķ huga

    aš breyta rangt er vont fyrir mann

    mašur breytir žvķ ekki rangt viljandi

    heldur veit mašur ekki betur

Dygš er žekking

      ef mašur veit hvaš er gott fyrir mann breytir mašur rétt

    breyti mašur rétt er mašur dygšugur

    dygš er žekking - andstęšan vanžekking

  

Hugmynd Sókratesar um žekkingu

  persónuleg: žekktu sjįlfan žig

   almenn hugtök og skilgreining žeirra: réttlęti, hugrekki, dygš, hiš góša lķf  žekking er algild

   sį sem bżr yfir sannri žekkingu breytir rétt

 

Mįlsvörn Sókratesar

 

 

I Varnarręšan

Sókrates svarar įkęrum į hendur sér

Bošar sannleiksįst

Hręšist ekki daušann

Gušinn Appolon lagši į hann žį skyldu aš kenna

Réttlętiš og hiš góša lķf

Verra aš gera öšrum rangt en aš lįta brjóta į sér

 

II Dęmdur sekur 280-221

Į aš stinga upp į refsingu: telur sig eiga gott eitt skiliš

 

III Dęmdur til dauša 360-141

Sonarhefnd og sannleiksangur

Krķton

 

 

Į Sókrates aš flżja śr fangelsinu?

 

“Žaš er ekki mest um vert aš lifa, heldur aš lifa vel.”

 

Rök Krķtons fyrir flótta:

daušinn ógęfa

almenningsįlitiš; fjįrmunir og vinįtta

honum yršu veitt griš ķ öšrum borgum

bregst sonum sķnum

 

Forsendur aš baki įkvöršunar Sókratesar:

1. Ekki skal lįta tilfinningar rįša heldur fara eftir žeirri skošun sem er skynsamleg (sannleiksįstin)

 

2.  Ekki skal fara eftir almenningsįliti heldur įliti sérfręšings; hér sérfręšings ķ réttlęti og ranglęti, svo Sókrates hugsar mįliš sjįlfur

 

3.  Aldrei skal breyta rangt - jafnvel žótt viš séum órétti beitt.

 

 

Žrjįr sišareglur

1.  Viš eigum aldrei aš gera öšrum illt

2.  Viš eigum aš halda loforš

3.  Hlżša skal foreldrum og kennurum

 

Ef Sókrates flżr śr fangelsinu telur hann sig brjóta gegn žessum sišreglum. Įkvöršun hans er žvķ sišferšileg.

 

efst į sķšu